Buntowniczy wiek nastoletni

Wiek nastoletni stanowi trudny okres wychowania dziecka. W tym czasie, dokonuje się bowiem wiele zmian, w psychice młodego człowieka. Większość młodzieży wykazuje wiele trudności w porozumiewaniu się ze swoimi rodzicami. Brak komunikatywności sprawia, że dochodzi do częstych kłótni i spięć. Wszelkiego typu działania wychowawcze, powinny być, w tym okresie, szczególnie przemyślane. O wiele szybciej można zniechęcić młodego człowieka do jakiejkolwiek aktywności i posłuszeństwa. Wiele zrozumienia oraz cierpliwości wymaga przetrwanie danego czasu buntu i negowania. Jest to, jednak, okres przejściowy. Prędzej, czy później, wszystko wróci do pierwotnego porządku. Rodzice oraz nauczyciele powinni szczególnie przygotować się do podjęcia wyzwania pracy z młodzieżą. W tym czasie, możemy bowiem, spotkać się z brakiem akceptacji naszych działań, negacją wszystkich racjonalnych argumentów, próbami oszustwa i wieloma innymi metodami postawienia na swoim. Wszelkie przejawy działania młodzieży nie powinny, jednak, wpływać na nasze postępowanie. In bardziej cierpliwi okażemy się, w danym okresie, tym szybciej opanujemy buntowniczą sytuację. Agresja i krzyki spowodują, jedynie, odwrócenie się dziecka od rodziców, a tym samym, zdecydowanie łatwiejsze popadanie w szereg, rozmaitych problemów. Koniecznym, w tym okresie, staje się weryfikowanie znajomych oraz przyjaciół dziecka. Mają oni największy wpływ na kreowanie jego światopoglądu społecznego. Buntowniczy wiek dojrzewania dotyczy wszystkich, bez wyjątku. Każdy rodzic musi, zatem, zmierzyć się z danym problemem wychowawczym.

Both comments and pings are currently closed.